دلنوشته های بابایی .

سلام . پسرم

منم بابایی . مامانت الان خیلی وقته که خوابیده . ازم خواست یه چند خطی واست بنویسم . عزیز دلم 

شاید باوش  سخته ولی این روزا رو  به امید   اینکه زودتر ببینمت شب میکنم ... آخه دلخوشی بابا تو این دنیا فقط مامانت و  تویی . شبا وقتی خوابه  نیگاش میکنم و برای سلامتی هر دوتون دعا میکنم . جالبه بدونی هر وقت یه تکون کوچولو میخوری و مامانت احساسش میکنه اونقدر قربون صدقت میره که من حسودیم میشه . پسر گلم بابا  تو یه سالگی  پدرشو از دست داده و  تصمیم داره هر چی توان داره برای خوشبختی تو ومامانت  انجام بده که یه وقت خدای نکرده احساس هیچ کمبودی توی زندگیتون نکنین . هر چند تا همینجاشم همیشه شرمنده صبوری و گذشت مامانت  توی این 8 سال زندگی مشترک بوده و هستم . خدا رو صد هزار مرتبه شکر میکنم که خوشبختیمون با اومدن تو کامل میشه . امیدوارم همه رفتار ت و همه شخصیتت مثل مامان گلت بشه تا همه از بودن در کنارت لذت ببرن . از هفته دیگه کارای اتاقتو شروع میکنم یه نقشه هایی تو سرمه که امیدوارم خوب از کار در بیاد . مامانی هم  با  پدر بزرگت و مامان بزرگت  هفته دیگه میخوان برن واست  خرید کنن .  فقط میتونم بهت بگم یه دنیا دوستون دارم . و دست مامانتم میبوسم که داره همه سختیها رو با   لبخند میگذرونه  تا تو به جمعممون اضافه بشی . از خدای بزرگ آرزوی  سلامتی براتون دارم .  

دوباره شب شد و با من

حديث بيداري

گذشته بود شب از نيمه من ز هشياري
...
و پلكهاي تو اين حاجبان سحر مبين

چو پرده هاي حريري برآفتاب افتاد

در آن شب تاريک

نسيم از سر زلف تو

بوي گل آورد

شب از طراوت گيسوي تو نوازش يافت

به وجد آمدم از آن طراوت و خواندم

به چشمهاي سياهت كه راحت جانند

به آن دو جام بلور

آن شراب بي مانند


مرا ز خويش مران

با خود آشنايي ده

مرا از اين غم بيگانگي رهايي ده

بيا

بيا و باز مرا قدرت خدايي ده

                                                                این چند بیت زیبا هم تقدیم به مامانت

                                                                                                                  علیرضا